 |
| Meest gestelde vragen
|
| Wat komt er uit de schoorsteen? Zitten daar ook schadelijke stoffen bij? |
| Uit de schoorsteen komen voornamelijk waterdamp en de gezuiverde rookgassen. Daarin zitten echter ook sporen van stoffen die minder goed zijn voor het milieu, zoals waterstoffluoride, zwavel, stikstof, dioxines, zoutzuur, zware metalen, cadmium, kwik en koolmonoxide. Dankzij de toepassing van bedrijfszekere technieken slagen wij erin om de uitstoot van deze kwalijke stoffen tot een absoluut minimum te beperken. De concentraties liggen ver onder de wettelijk toegestane normen. Periodiek wordt de uitstoot door een onafhankelijk instituut en door de Provincie Gelderland gecontroleerd. |
|
| Verwerkt ARN ook gevaarlijk afval? |
|
|
|
ARN heeft onlangs vergunning gekregen om makkelijk te verbranden afvalstoffen te gaan verwerken die vallen binnen de categorie 'gevaarlijk afval'. Gedacht moet worden aan oliefilters, poetsdoeken en geleegde verfblikken.
De verontreinigingen, die tijdens de reiniging van de rookgassen worden afgescheiden, worden bij ARN in een speciaal daartoe gebouwde installatie verwerkt. Uiteindelijk worden deze overblijfselen afgevoert naar zoutmijnen in het buyitenland of opgeslagen onder zeer strenge, permanente controle en goed verpakt op een speciaal daarvoor ingericht gedeelte van de stortplaats. |
|
| Stinkt het in de buurt van ARN? |
| De vuilniswagens en containers met afval lossen hun lading afval in afgesloten hallen. Daar wordt voortdurend frisse buitenlucht naar binnen gezogen.De vervuilde lucht wordt uit die hallen afgezogen en gebruikt als verbrandingslucht voor de verbrandingsovens. De lucht die uit de schoorsteen komt is op de begane grond niet te ruiken. En de stortplaats dan? Om te voorkomen dat na het storten van afval stankoverlast ontstaat, wordt dat gedeelte dagelijks met zand of vergelijkbare materialen afgedekt. Onder normale omstandigheden zal het dus buiten de installaties niet stinken. Er worden echter soms afvalstoffen aangevoerd die wel geurhinder kunnen veroorzaken. Het is nooit helemaal te vermijden dat tijdens het storten geurhinder ontstaat. Dit proberen we echter tot een minimum te beperken. |
|
| Waarom is verbranding zo duur? |
| De Nederlandse overheid stelt - terecht - zeer strenge eisen aan het milieu; de strengste ter wereld! Om aan die strenge eisen te voldoen zijn speciale, technische voorzieningen noodzakelijk. Dat vergt hoge investeringen. Ter illustratie: de ARN-installatie in Weurt heeft circa 230 miljoen euro gekost! Een groot deel van de verwerkingskosten wordt dus veroorzaakt door deze hoge en dure investeringen. |
|
| Gebruikt ARN bij de verbranding en rookgasreiniging gevaarlijke stoffen, zoals ammoniak? |
| Ammoniak is inderdaad erg gevaarlijk. Daarom gebruikt ARN géén ammoniak, maar ammonia. Eigenlijk niets anders dan de ammonia die in vrijwel elk Nederlands gootsteenkastje te vinden is. Desondanks heeft ARN alle noodzakelijke voorzorgsmaatregelen getroffen ter beveiliging van de ammoniavoorraadtanks. Mocht daar onverhoopt iets mee gebeuren, dan zal de directe omgeving hooguit kortstondig iets ruiken, wat te vergelijken is met de geur van een emmer water waaraan een scheutje ammonia is toegevoegd. |
|
| Kunnen er geen schadelijke stoffen van de stortplaats in het grondwater terechtkomen? |
| De bodem van de stortplaats is bekleed met stevige, ondoordringbare lagen folie en een minerale afdichting. Daaroverheen ligt een laag zand. Zowel onder de folie als in het zand is een controlesysteem van drainagepijpen aangebracht. Als het regent, raakt het 'schone' hemelwater dat op de stortplaats valt, verontreinigd met gestorte materialen. Bovendien scheiden die gestorte materialen zelf ook nog vocht af. Al het verontreinigde water wordt met een gemaal uit het drainagesysteem naar de eigen biologische waterzuivering van ARN gepompt. Het daar gezuiverde water wordt vervolgens afgevoerd naar de naastliggende rioolwaterzuiveringsinstallatie (RWZI) van Waterschap Rivierenland waar het verder wordt gereinigd. |
|
| Waarom is vergisten vóór composteren zo milieuvriendelijk? |
Betrekkelijk nieuw in de afvalbewerking is een proces, waarbij bacteriën worden gebruikt die bij de afbraak van het organisch afval biogas laten ontstaan. Door eerst te vergisten, worden uit het GFT-afval op deze wijze biogas als extra energiebron en koolzuurgas gewonnen. Het gas kan binnen het bedrijf in een motor worden verbrand waarmee vervolgens elektriciteit wordt opgewekt, het gas kan binnen het bedrijf worden opgewerkt tot aardgaskwaliteit om dit vervolgens in het openbare aardgasnet te injecteren of het gas kan binnen het bedrijf worden opgewerkt tot transportbrandstof (autobrandstof) waarmee eventueel bussen, afvalinzamelvoertuigen of andere voertuigen van een milieuvriendelijke brandstof kunnen worden voorzien.
Voor het koolzuurgas ligt zeer waarschijnlijk een inzet als gasvormige meststof in de glastuinbouw in het verschiet en voor de uiteindelijk geproduceerde compost zijn er meerdere afzetmogelijkheden. Wat na het vergisten overblijft wordt digestaat genoemd (een pasteuze massa), die vervolgens onder beheerste condities wordt gecomposteerd in een geheel gesloten tunnelcompostering.
Dankzij de winning en inzet van biogas scoort vergisten met nacomposteren op de milieuladder aanzienlijk hoger dan alleen composteren.
Deze combinatie van brandstof-, meststof- en grondstofproductie is het maximale wat momenteel op het vlak van afvalverwijdering en duurzame energieopwekking te realiseren valt. |
|
|
|
|
|